Jestes w: Home > Równowaga osobista > Twoje powodzenie w życiu zacznie się od razu po przeczytaniu ostatniej strony

Szampan

Szampan kojarzony jest ze wszystkimi ważnymi wydarzenia­mi, zarówno w życiu rodzinnym, jak i zawodowym. Święto­wanie rocznicy, urodzin lub odniesionego sukcesu niemal zo­bowiązuje do otwarcia butelki szampana. Dlaczego więc nie miałbyś podejmować swych gości tym trunkiem? Zawsze nada on spotkaniu bardziej uroczysty charakter.

Jeśli trzymasz szampana w lodówce, to tylko na najniższej półce. Nigdy nie wkładaj butelki do zamrażalnika, aby go szybko schłodzić, ponieważ ?złamiesz” w ten sposób wino. Idealnie jest chłodzić szampana w wiaderku do połowy wypeł­nionym wodą i lodem. Przy wyjmowaniu butelki z wiaderka wytrzesz ją szybko serwetką. Najlepsza temperatura dla szam­pana to 8-10 stopni Celsjusza.

Aby otworzyć butelkę, zacznij od rozkręcenia drucika przytrzymującego korek, a następnie zdejmij go wraz ze sreberkiem. Trzymaj butelkę pod kątem 45 stopni i uwalniaj ko­rek, obracając powoli butelkę. Gdy poczujesz, że już się nie opiera, wyciągnij go, kierując szyjkę w stronę ściany. Nigdy nie celuj w drugą osobę: korek od szampana może wylecieć z prędkością dwustu kilometrów na godzinę i stać się całkiem skutecznym pociskiem. Zadbaj aby mieć w pobliżu kieliszek, na wypadek gdybyś źle ocenił sytuację; w ten sposób uratujesz twarz. Nigdy nie jest przyjemnie wystraszyć wszystkich hu­kiem wystrzeliwanego korka, a do tego rozlać cenny trunek na podłogę. Napełnij kieliszki najpierw niewielką ilością, pocze­kaj aż opadnie pianka i dopiero wtedy dopełnij je do dwóch trzecich objętości.

Kupno szampana

Gdy kupujesz szampana, wybierasz określoną markę: Moet et Chandon, Pommery, Laurent Perrier, Taittinger, Deutz…. Trze­ba wiedzieć, że właściciele kadzi wypracowują swoje mieszan­ki w zależności od wymagań marki: wina z różnych odmian winorośli, a nawet z różnych lat. W tym ostatnim przypadku na etykiecie nie jest wymieniony rocznik. Jeśli rok jest nadzwy­czajny, łączone są wina tylko z tego roku – otrzymany produkt nazywa się wtedy szampanem ?rocznikowym”. Ogólnie rzecz biorąc, szampany ?rocznikowe” są najlepsze i najdroższe, choć niektóre marki są bardziej wymagające i ?rocznikują” tylko wi­na ze zbiorów rzeczywiście nadzwyczajnych lat.

Historia szampana to oczywiście Dom Perignon – mnich z opactwa Haut Villiers, który pod koniec XVII wieku wpadł na pomysł wymieszania pewnych gatunków win, z wykorzy­staniem ich naturalnej tendencji do uwalniania bąbelków. To również jemu przypisuje się zastosowanie po raz pierwszy czopu z korka w miejsce wcześniej stosowanych zatyczek z drew­na. Trzeba jednak powiedzieć, że wbrew temu, co często się słyszy, to nie on był twórcą szampana, gdyż podobne trunki robiono już wcześniej. On jednak potrafił mu nadać rys szla­chetności.

Zawartość kadzi to wynik zmieszania win z różnych od­mian winorośli, pochodzących z różnych regionów Szampanii, która obejmuje w zasadzie trzy departamenty: Marne, Aube i Aisne. W Szampanii dopuszczone są trzy odmiany winorośli: Pinot noir, Pinot meunier i Chardonnay.

Jak czytać etykietę

Ponieważ szampana nie można produkować gdzie indziej, jak tylko w Szampanii, zrezygnowano z umieszczania na etykiecie apelacji. Jedyną informacją są dwie literki umieszczone na do­le etykiety. Trzeba zatem wiedzieć, co one oznaczają:

-     R.M. (rocoltant-manipulant): właściciel winnicy sam, od początku do końca, wypracowuje swoje wino.

-     R.C. (rocoltant-coopćrateur): plantator dostarcza wino­grona do producenta, który później przekazuje mu butel­ki z gotowym szampanem oznakowanym jego, plantato­ra, etykietą.

-     C.M. (coopérative manipulante): zgrupowani producen­ci tworzą kooperatywę, która wypracowuje dany szam­pan i sprzedaje go pod własną nazwą.

-     N.M. (négociant-manipulant): producent kupuje wino­grona, które uzupełniają jego własne zbiory, jeśli tako­we posiada (producentem może być też ktoś, kto nie ma winnicy). Wypracowuje i wprowadza do handlu swój własny szampan. N.M. to takie marki, jak Moët i Taittinger.

- M.A. (marque auxiliare): marka dodatkowa (pomocni­cza). Prawo zezwala dystrybutorom na sprzedaż pod ich własną marką butelek kupionych w różnych miejscach danej appellation.

Jakie są kategorie szampana

O przynależności do poszczególnych kategorii decyduje ilość dodanego cukru:

-     brat: mniej niż 15 g cukru na litr;

-     extra-dry: od 12 do 20 g cukru na litr;

-      wytrawny (sec): od 17 do 34 g cukru na litr;

-      półwytrawny (demi-sec): od 35 do 50 g cukru na litr;

-     półsłodki (doux): powyżej 50 g cukru na litr.

Jaka jest pojemność różnych butelek szampana

-      ćwiartka: 18,7 cl;

-      połówka: 37,5 cl;

-      butelka: 75 cl;

-      magnum: 2 butelki;

-     jéroboam: 4 butelki;

-     rćhoboam: 6 butelek;

-      mathusalem: 8 butelek;

-      salmanazar: 12 butelek;

-      balthazar: 16 butelek;

-      nabuchodonosor: 20 butelek.

Na przyjęciu szampan może być podany jako aperitif albo być pity w trakcie całego posiłku. Jako aperitif najlepszy wy­daje się szampan brat. Bardzo dobrym wyborem będzie też blanc de blanc (zrobiony wyłącznie z białych winogron).

Szampan nie musi być leżakowany. Jeśli pojawił się w sprzedaży, to znaczy, że jest gotowy do konsumpcji. Raz otwarty, powinien być wypity, ale można go jakiś czas prze­chować, jeśli się dysponuje specjalnym korkiem.

Jeśli ciekawi cię różnica między szampanem cremant (mniej musującym) a szampanem klasycznym, to polega ona po prostu na tym, że ciśnienie tego pierwszego wynosi trzy at­mosfery, a drugiego sześć.

Aperitify własnej roboty: sangria, poncz i koktajl

Jeśli chcesz się wykazać pomysłowością i samodzielnie przy­gotować aperitif, możesz podjąć ambitną próbę poczęstunku ?tematycznego”: hiszpańskie tapas (małe przekąski) i sangria albo smaki Wschodu z orientalną wódką. Możesz również za­proponować koktajl typu planter’s punch (rum z kawałkiem ananasa jako ozdobą) albo mieniącą się wesołymi kolorami floridę.

Wszystko jest możliwe. Pamiętaj wszakże, że koktajl to nie jest mieszanka dowolnych składników. Na przykład soku owocowego nie można łączyć z mlekiem i kakao; dżin zdecy­dowanie kłóci się z wódką i z whisky… Nie należy też mieszać zbyt wielu produktów razem. Ponadto dekoracja koktajlu za­wsze musi być w pełni jadalna.

Jeśli chcesz, aby twoje kieliszki nabrały świątecznego wy­glądu, zwilż ich krawędzie sokiem z cytryny, następnie włóż do talerza z mieszanką cukru z kolorowym syropem: mięto­wym lub z owocu granatu. Uzyskasz w ten sposób zielony lub czerwony ?kołnierzyk”. Przestrzegaj dokładnie proporcji zale­canych w przepisach, jak również porządku, w jakim należy dodawać poszczególne składniki.

Jeśli używasz shakera, wlej wszystkie produkty do pojemnika, następnie dodaj kostkę lodu, zamknij shaker i po­rządnie (przez kilka sekund) nim wstrząśnij. Efekt wizualny jest naprawdę wspaniały. Wypróbuj też różne elementy dekora­cyjne: listek mięty, jeśli jednym ze składników jest likier mię­towy, plasterek cytryny lub pomarańczy, wisienka… w zależno­ści od kompozycji koktajlu. Puść wodze swojej wyobraźni!

Napoje bezalkoholowe

Rzadko się to zdarza, ale niektóre osoby w ogóle nie piją alko­holu. Musisz więc przewidzieć napoje bezalkoholowe: soki owocowe i różne wody mineralne. Do soku pomidorowego nie zapomnij podać lodu, soli selerowej, białej soli i pieprzu, a tak­że sosu Worcestershire.

Możliwość komentowania jest wyłączona.